Zoeken
Menu
Hoogspanning is een verhaal apart Tekst Marion de Graaff, Tekstbureau ’t Kofschip. Beeld: Laura Kakes.

Laura Kakes is projectmanager instandhouding hoogspanning. ‘Het is mijn werk om te organiseren dat mensen en materieel op het juiste moment en op de juiste plaats bij elkaar komen voor bijzonder onderhoud, of omdat er problemen zijn.’

Havo met natuur-, schei- en wiskunde en daarna een studie technische bedrijfskunde. Laura wist al vroeg dat ze iets met techniek wilde gaan doen. Tijdens het eerste studiejaar deed ze een opdracht bij een afval-energiebedrijf en werd direct gevraagd om te blijven. ‘Dat werd een bijbaan’, zegt ze nuchter. ‘Ik regelde het zo dat ik ’s ochtends colleges bijwoonde en ’s middags werkte. Dat heb ik een paar jaar zo gedaan. Na mijn studie plaatste ik mijn CV op een online vacaturebank en werd benaderd door een detacheerder in de techniek. Via hen ging ik werken als projectmanager instandhouding hoogspanning bij Liandon, de ‘hoogspanningsbroer’ van netbeheerder Liander. Ik ben gespecialiseerd in transformatoren. Als er zo’n enorm apparaat kapot gaat dan is het een kwestie van hetzelfde traject afleggen als bij onderhoud, maar dan in een razend tempo. Je hebt standaard onderhoud, en dat wordt allemaal gepland. Ik regel wat er aan werk uit dat standaard onderhoud voorkomt.’ 

Metershoge steekvlam

‘Calamiteiten komen niet vaak voor, want de betrouwbaarheid van het elektriciteitsnetwerk in Nederland is 99,99%,’ stelt Laura. Toch kan het mis gaan. In maart 2018 was er een grote storing in Amsterdam nadat bij graafwerkzaamheden een kabel werd geraakt. Er ontstond een metershoge steekvlam en een deel van Amsterdam zat zonder stroom. Laura vertelt: ‘Tal van kabels waren beschadigd en onbruikbaar, het was een heftige situatie. Ik was er als een van de eersten bij. We hebben onmiddellijk een crisisteam gevormd om in sneltreinvaart de installatie weer werkend te krijgen. Dat lukte binnen een paar dagen, en hoe vreselijk de situatie ook was, ik kijk er ook op terug met voldoening omdat we dat snel en efficiënt op konden lossen. Op zo’n moment heb je al je kennis, kunde én inzet nodig. Ik heb nauwelijks geslapen in die dagen. We zijn nu nog steeds bezig met herstelwerkzaamheden omdat er zoveel kapot was. Eigenlijk kun je je op zo’n calamiteit nauwelijks voorbereiden. Wat je op dat moment doet, is een pleister plakken. Daarna moet je gaan inventariseren wat er allemaal aan de hand is, en hoe je het op kunt lossen. Dat kost veel tijd en overleg en dat is best een bijzondere opdracht.’

In de werkplaats

‘Mijn werk is een mooie combinatie van techniek en organiseren. Ik heb contact met allerlei mensen, van monteurs tot managers. Ik ben heel vaak te vinden in de werkplaats waar de transformatoren staan. Ik leer veel van de mensen die de apparaten bouwen, reviseren en onderhouden. Het is voor mij belangrijk om te weten hoe het staat met een apparaat dat is binnengebracht voor een reparatie. Ik moet straks namelijk dat gereviseerde product opleveren, dus ik moet uit kunnen leggen wat het euvel was en hoe het is opgelost.

Het is zeker zo dat dit een mannenwereld is en dat ik me moet bewijzen. Maar ik ben redelijk competitief ingesteld en ik hou hier wel van! Je moet als vrouw de erkenning en het respect echt verdienen. Liandon doet mee aan de GirlsDay van VHTO. Ik vind het heel goed dat er aandacht is voor meiden/vrouwen in de techniek!’

Ook interessant